فرآیند انقباض حرارتی (II)

اتصال عرضی شیمیایی
به مواد اولیه عوامل شیمیایی مانند پراکسیدها اضافه کنید.
پس از قالب گیری اکستروژن، عامل اتصال عرضی شیمیایی با حرارت دادن فعال می شود تا واکنش اتصال عرضی بین مولکولی را آغاز کند.
این روش کمتر برای لوله‌های{0}}هیت شرینک بالا استفاده می‌شود، زیرا مشکل کنترل و مشکلات باقی‌مانده است.
پس از این مرحله، لوله پلاستیکی از ترموپلاستیک به ترموپلاستیک تبدیل می شود و توانایی «به خاطر سپردن» شکل فعلی خود را به دست می آورد.
مرحله 3: گرمایش برای انبساط و سرمایش برای تنظیم
گرمایش: لوله پلاستیکی متقاطع{0}به درون جعبه گرمایش فرستاده می‌شود و تا دمای «حالت ارتجاعی بالا» بالاتر از نقطه ذوب تبلور آن گرم می‌شود. در این مرحله، مواد نرم و الاستیک می شوند، اما ذوب نمی شوند.
انبساط: هنگامی که یک ماده در حالت بسیار الاستیک قرار دارد، فشاری به داخل آن (معمولاً هوای فشرده یا نیتروژن) وارد می شود، درست مانند بادکردن یک بالون، تا به صورت شعاعی آن را به 1.5 تا 6 برابر یا حتی بیشتر از اندازه اصلی خود منبسط کند (این چند برابر "نسبت انقباض" نامیده می شود).
خنک کننده و تنظیم: لوله منبسط شده را تحت شرایط حفظ فشار انبساط (مثلاً با خنک کردن آب یا خنک کننده هوا) به سرعت خنک کنید. پس از خنک شدن، فرم منبسط شده ثابت می شود.